Zaczyna sie czas azali doniczkowych i chyba przyda się ta wiedza zawarta na stronie:
www.skrzacik.now.pl/Azalia
Azalie (Azalea indica) są obecnie zaliczane do rodzaju różanecznik (Rhododendron), należącego do rodziny wrzosowatych (Ericaceae). Uprawa azalii doniczkowych ma długą i ciekawą historię. Do Europy sprowadzono je z Dalekiego Wschodu na początku ubiegłego stulecia jako krzewy ogrodowe. W wyniku licznych krzyżowań gatunku Rhododendron simsii z innymi gatunkami azalii powstało mnóstwo odmian, znanych pod wspólną nazwą mieszańców indyjskich. Osiągają one wysokość 40-60 cm i dość silnie się rozkrzewiają, wydając zwykle 8-10 wyprostowanych lub przewisających pędów. Duże (8-10 cm średnicy) dzwonkowate kwiaty mają białe, różowe lub ciemnoczerwone płatki; czasem są one dwubarwne lub karbowane. Istnieją odmiany o kwiatach pojedynczych i pełnych. Ta grupa azalii nadaje się wyłącznie do uprawy doniczkowej.
Na Zachodzie powodzeniem cieszą się również mieszańce japońskie, zwane azaliami Kurume. Są to niewysokie i silnie rozgałęzione krzewy, okrywające się mnóstwem drobnych lejkowatych kwiatów. Zaletą azalii japońskich jest to, że można je posadzić na stałe w ogrodzie (nie należy ich przesadzać w czasie, gdy kwitną). Na zimę wymagają jednak okrywania słomą lub gałązkami jedliny.
Kupując azalię, przede wszystkim przyjrzyjmy się, czy jest zdrowa. Wybierajmy okazy z gęstymi, dobrze ulistnionymi pędami, bez objawów chorobowych i śladów żerowania szkodników. Najlepiej, by azalia miała liczne pąki, gdyż wówczas będzie długo kwitła (nawet 4 tygodnie). Jeżeli dzień jest mrozny, pamiętajmy, żeby starannie owinąć ją papierem. Czernienie liści i opadanie pąków kwiatowych wkrótce po przyniesieniu do domu to objaw przemrożenia. Takiej rośliny nie da się już, niestety, uratować.
W mieszkaniu ustawiamy azalię w miejscu dobrze oświetlonym. Niedobór światła jest bowiem przyczyną zaniku kwitnienia, nadmiernego wydłużania się pędów i opadania liści.
Ponieważ azalia pochodzi z chłodnych, wilgotnych lasów Dalekiego Wschodu, nie lubi zbyt wysokiej temperatury i suchego powietrza. W związku z tym powinna stać z dala od kaloryferów i innych zródeł ciepła. Najlepiej się czuje w temperaturze 12-15°C. W ciepłych miejscach krócej kwitnie i może zrzucić liście. Delikatne korzenie azalii, rozwijające się tuż pod powierzchnią ziemi, łatwo przesychają. Jeżeli podłoże w doniczce nie jest stale wilgotne, liście i kwiaty wkrótce zaczynają opadać. Do podlewania używamy miękkiej (najlepiej przegotowanej) wody o temperaturze pokojowej, gdyż twarda, zawierająca dużo wapnia, powoduje żółknięcie liści. Roślinę nawadniamy obficie, tak aby cała bryła korzeniowa była nasączona wodą. Jej nadmiar wylewamy z podstawki, żeby nie zgniły korzenie.
Jeżeli bryła korzeniowa rośliny wypełnia całą doniczkę, w kwietniu lub maju przekwitłą azalię możemy przesadzić. Doniczkę napełniamy specjalnym podłożem do uprawy azalii lub mieszanką lekkiej, piaszczystej ziemi ogrodowej z torfem wysokim. Odczyn gleby musi być kwaśny (pH 4,0-5,5). Roślinę przesadzamy do płytkiej i szerokiej doniczki (są to tzw. doniczki azaliowe), o numer większej od poprzedniej (oczywiście z otworem w dnie). Na jej spód kładziemy warstwę drenażu, który przysypujemy ziemią. Następnie umieszczamy nie naruszoną bryłę korzeniową na tej samej głębokości co poprzednio, ponieważ roślina posadzona głębiej będzie zle rosła.
Od końca kwietnia do połowy sierpnia co 3 tygodnie zasilamy azalię roztworem nawozów mineralnych o stężeniu 0,1%. Do tego celu używamy specjalnych mieszanek do azalii i różaneczników (mogą to być również te przeznaczone do roślin ogrodowych). Początkowo stosujemy nawozy zawierające dużo azotu, który pobudza pędy do wzrostu, a od początku lipca - mieszanki o większej zawartości fosforu i potasu. Oba te składniki korzystnie wpływają na przyszłe kwitnienie. Doskonałe efekty daje nawożenie azalii na przemian nawozami mineralnymi i organicznymi (np. roztworem gnojowicy).
W kwietniu skracamy najdłuższe pędy o 2-3 cm, zachowując kształt korony. Jeżeli co roku będziemy również usuwać najniżej położone gałązki, to po kilku latach otrzymamy formę pienną, podobną do bonsai. W okresie intensywnego wzrostu często uszczykujemy wierzchołki pędów, co przyczyni się do bujniejszego rozkrzewienia rośliny, a tym samym - obfitszego kwitnienia.
Azalię trzymamy w chłodnym i jasnym pomieszczeniu do końca maja, a gdy miną przymrozki, możemy ją zadołować w ogrodzie. Wybieramy miejsce osłonięte od wiatru, lekko ocienione i wilgotne. Wyrastające chwasty wyrywamy ostrożnie, żeby nie uszkodzić płytko rozrastających się korzeni. Roślinę dwa razy dziennie zraszamy, a w bardzo słoneczne dni dodatkowo cieniujemy. Do mieszkania wnosimy ją pod koniec września.
Przyniesioną z ogrodu azalię stawiamy w chłodnym, jasnym pomieszczeniu i regularnie ją podlewamy. Gdy pojawią się pąki kwiatowe, ustawiamy roślinę w cieplejszym miejscu, najlepiej w temperaturze 15°C. Tak pielęgnowana azalia powinna zimą okryć się kwiatami. Otoczona troskliwą opieką może zakwitać jeszcze przez kilka lat. Bardzo trudno natomiast samemu ją rozmnożyć. Ten skomplikowany zabieg lepiej zostawić specjalistom.
Aby podwyższyć wilgotność powietrza wokół rośliny, doniczkę z azalią możemy ustawić na podstawce z kamykami zanurzonymi do połowy w wodzie lub umieścić w dużej osłonce z wilgotnym mchem torfowcem albo torfem.
Choroby i szkodniki
liście opadają - roślina reaguje w ten sposób na wszelkie gwałtowne zmiany warunków uprawy: wilgotności, oświetlenia, temperatury.
brązowe plamy na liściach i pąkach kwiatowych, pokrywające się szarym nalotem - szara pleśń. porażone liście i pąki usuwamy, a roślinę opryskujemy jednym z następujących środków: Benlate, Topsin, Funaben lub Euparen.
na liściach pojawiają się czerwone albo jasnozielone mięsiste zgrubienia, pokrywające się pózniej białym nalotem - biała gruboszowatość liści. Chorą roślinę trzeba wyrzucić.
liście żółkną, a następnie brązowieją, niekiedy widać na nich pajęczynkę - przędziorki. Szkodniki te można zwalczać, kilkakrotnie opryskując azalię preparatem Nissorun 10 ec (0,1%) lub Talstar 10 ec (0,05%).
liście żółkną, stają się lepkie, wokół azalii latają małe białe owady - mączliki. Aby się ich pozbyć, często spłukujemy liście roślin pod prysznicem lub opryskujemy je preparatem Applaud (0,1%).
liście są zdeformowane, na wierzchołkach pędów widać kolonie mało ruchliwych owadów - mszyce. Zaatakowane pędy zmywamy silnym strumieniem wody. zabieg powtarzamy aż do skutku. Możemy też opryskać azalię Pirimorem.
